Ontmoet je afgevaardigde: Elsy Van Roy

In welke afdeling van KU Leuven werk je?

 

In mijn huidige functie werk ik bij KU Leuven – Research & Development, LRD voor de kenners. Onze universiteit bestaat sinds 1425 maar staat vandaag uitermate sterk op het kruispunt tussen wetenschappelijk onderzoek en maatschappelijke toepassing. Via kennis- en technologietransfer leveren onderzoeksresultaten een impact op het leven van mensen wereldwijd. Voor het vierde jaar op rij staat KU Leuven op nummer 1 in de Europese ranking van meest innovatieve universiteiten. Bescheidenheid siert altijd, maar hier is onmiskenbare trots gepast.

https://nieuws.kuleuven.be/en/content/2019/four-years-in-a-row-ku-leuven-once-again-tops-reuters-ranking-of-europes-most-innovative-universities

 

Hoe lang werk je al aan de universiteit?

 

Sinds 1995 ben ik werkzaam aan KU Leuven. Na het afstuderen als Master in de Handelswetenschappen kon ik als wetenschappelijk medewerker starten bij het HIVA (Hoger Instituut voor Arbeid en samenleving). Dat was een leerrijke tijd met boeiende projecten voor diverse partners (o.a. ACV) en detacheringen (o.a. Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid).

Na een aantal jaren arbeidsmarktonderzoek ben ik in een beleidsfunctie gerold (o.a. stafmedewerker voor de thematiek van personeelsbeleid en gelijke kansen). Wat loopbaanstappen verder kwam ik bij LRD terecht. En in alle eerlijkheid, het moet gezegd, ik voel me hier als een vis in het water!

Het team waarvan ik deel uit maak, staat in voor het financieel beheer van onderzoeksprojecten met Vlaamse en Federale Overheidsfinanciering, maar ook Contractonderzoek en Tenders.

De aard van de opdracht, de rol in de organisatie en de expertise van het team zijn voor mij van vitaal belang voor welbevinden op het werk.

 

– Waarom ben je actief als personeelsvertegenwoordiger?

 

Destijds organiseerde de personeelsdienst voor starters een infosessie over het arbeidsreglement, daarbij was er ook een kennismaking met de vakbond. Tijdens de intro van de vakbondsafgevaardigde bij het HIVA werd ik overtuigd van het belang van de wisselwerking werkgever-werknemer. Het moet een match zijn, werk-geven-en-nemen, ik zie dat als basisprincipe eerder dan woordspeling.

 

– Wat zijn voor jou de belangrijkste actiepunten waar meer aandacht voor moet zijn en/of je zelf verder wil op inzetten met ACV?

 

Er is tegenwoordig overal TE veel politiek, TE weinig actie. We moeten durven kritisch reflecteren, maar met het oog op een constructieve aanpak en daadkracht. Vakbonden zijn voor wat het algemene beleid betreft voor mijn part wat te ver van de werknemer gesukkeld. Voeling met topics op de werkvloer zijn voor mij het enige focuspunt, geen globale wereld issues. Dagelijkse down-to-earth oplossingen voor levensechte pijnpunten, daar draait het voor mij om.

 

Kan vakbondswerk een verschil maken bij jou op de werkplek? Voorbeeldjes?

 

De tevredenheidsenquêtes van 2018, 2015 en 2008 geven voor KU Leuven aan dat er een aantal belangrijke werkpunten zijn.

https://admin.kuleuven.be/personeel/intranet/tevredenheidsmonitor/bevraging/tvm-2018/organisatierapport2018-NL

 

De meerderheid van de medewerkers (77%) is tevreden tot zeer tevreden op het werk, het vraagt inspanningen om dat zo te houden. Tegelijk wil dit zeggen dat 23% van de collega’s ontevreden is, dus in elk team van 5 mensen is minstens 1 collega ontevreden. Dat is toch niet weinig.

Volgende knelpunten verdienen aandacht en oplossing.

Klachten over werkdruk los je niet op met werkgroepen die er jaren over doen om de discussie te stofferen. Als 19% van de werknemers in de risicozone voor burn-out zit, dan is een beknopte inventaris van de pijnpunten en een snelle oplossing wat er nodig is. Ook de balans werk-privé is een blijvend pijnpunt voor vele collega’s. Occasioneel telewerk is een basistegemoetkoming die nochtans voor 27% van de collega’s onbespreekbaar blijft in hun afdeling. Vergeten we ook niet dat 7% van de collega’s klaagt over pestgedrag en verbale agressie, waar de pester vaak een collega of leidinggevende is. Nog 7% van de collega’s ervaart discriminatie op basis van geslacht, nationaliteit of leeftijd. Voor deze problemen heeft geen enkele collega wat aan brede discussies en ethische reflectie. Dan moet je als dienst in samenwerking met de personeelsdienst maken dat het opgelost geraakt. Diensthoofden maken hier het verschil, dat weten we allemaal.

De vakbond kan een grote waarde toevoegen in het aankaarten van problemen en het opvolgen van passende oplossingen. Zeker in de grote organisatie die KU Leuven is, met de doolhof aan diensten en bevoegdheden, kan de vakbond de wegwijzer zijn voor collega’s die het noorden even kwijt zijn.

 

– Wat zou je meegeven aan collega’s die twijfelen om zich kandidaat te stellen als vakbondsvertegenwoordiger?

 

Wie interesse heeft in vakbondswerk moet nooit twijfelen! Er is nood aan bijkomende geëngageerde collega’s om het vakbondswerk zuurstof in te blazen. En wat meer is: Er is een rol voor iedereen!

De denkers. De doeners. De actieve leden. De passieve leden. De voorvechters. De stille krachten. Samen kunnen we het verschil maken… Het zal niet altijd makkelijk lopen. Het zal soms veel geduld en energie vragen. Maar het is geen loze slogan! Waar een wil is, is vooruitgang!

 

 



Graag jouw reactie, vraag of ervaring!